Virtualization vsContainerization

1. Sanallaştırma (Virtualization) Bu yöntem donanım düzeyinde sanallaştırmaya odaklanır. Donanım Emülasyonu: Hypervisor (VMware ESXi, Hyper-...

1. Sanallaştırma (Virtualization)

Bu yöntem donanım düzeyinde sanallaştırmaya odaklanır.
Donanım Emülasyonu: Hypervisor (VMware ESXi, Hyper-V, KVM), her bir Sanal Makine (VM) için donanımı taklit eder.
Tam İşletim Sistemi: Her VM, kendi tam işletim sistemini (Guest OS - Windows, Fedora, Ubuntu) içerir.
İzolasyon: VM'ler birbirinden tamamen izoledir çünkü her birinin kendi çekirdeği (kernel) ve kaynak yönetimi vardır.
Kullanım Amacı: Farklı işletim sistemlerini aynı fiziksel sunucuda çalıştırmak için idealdir.

2. Konteynerleştirme (Containerization)

Bu yöntem işletim sistemi düzeyinde sanallaştırmaya (süreç izolasyonu) odaklanır.
Paylaşımlı Çekirdek: Konteynerler, ana makinenin işletim sistemi çekirdeğini (Shared Kernel) ortak kullanır.
Hafif Yapı: Tam bir işletim sistemi taşımadıkları için çok daha hızlı başlar ve daha az kaynak tüketirler.
Konteyner Motoru: Süreçleri Docker, Podman veya containerd gibi motorlar yönetir.
Kullanım Amacı: Uygulamaları ve bağımlılıklarını paketleyip her ortamda (bulut, yerel sunucu) aynı şekilde çalıştırmak için idealdir.

Özellik	Sanallaştırma (VM)	Konteynerleştirme
İzolasyon	Donanım Seviyesinde (Yüksek)	Süreç Seviyesinde (Düşük/Orta)
Hız	Dakikalar içinde açılır	Saniyeler içinde açılır
Kaynak Kullanımı	Yüksek (Her VM için ayrı OS)	Düşük (OS çekirdeği ortaktır)
Taşınabilirlik	Hypervisor'a bağlıdır	Her platformda çalışır